Wystawę rysunków Ignacego Matuszczaka, miłośnika i znawcy polskiego munduru wojskowego można oglądać w Wielkopolskim Muzeum Wojskowym od niedzieli. Autor, uczestnik Powstania Wielkopolskiego, w II RP żołnierz zawodowy Wojska Polskiego, potem żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, wyróżniał się talentem, wiedzą i umiejętnościami.
Tematem jego studiów i prac graficznych był polski mundur wojskowy, od czasu pojawienia się pierwszych jednolicie umundurowanych formacji, do czasów mu współczesnych. Wystawa na Starym Rynku gromadzi oryginalne rysunki i plansze, dokumentacja, którą gromadził przez całe życie i szkice. Warto dodać, że szczegóły ubioru i wyposażenia współczesnych mu żołnierzy autor znał z autopsji. Zbiory uzupełniają publikacje do badań nad dziejami munduru wojskowego. Część zbiorów została ofiarowana Wielkopolskiemu Muzeum Wojskowemu przez syna artysty, Stanisława.
Urodzony w 1901 roku autor, a więc rówieśnik minionego stulecia, miał zostać drukarzem. W styczniu 1919 nie bez przeszkód (był aresztowany) dołączył do Powstania Wielkopolskiego w Krotoszynie. Służył w 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich, w 1920 roku trafił do Bydgoszczy. Od 1922 został podoficerem zawodowym (dosłużył się stopnia starszego sierżanta).
Od 1928 roku służył w Bydgoskiej ekspozyturze Oddziału II Sztabu Generalnego (wywiadu) gdzie pracował jako kreślarz. Tam szlifował umiejętności, które wykorzystał w swojej twórczości. Od 1934 w Stowarzyszeniu Przyjaciół Muzeum Wojska Polskiego.
Po wybuchu II Wojny Światowej, straciwszy swój przedwojenny dorobek, przedostał się przez Rumunię i Jugosławię do Francji i Wielkiej Brytanii. Pracował tam początkowo w Poczcie Polowej 1 Korpusu następnie w sztabie Polskich Sił Zbrojnych w Londynie, również jako kreślarz. Zdemobilizowany w stopniu chorążego w 1947 wrócił do kraju jako jeden z najlepszych rysowników i mundurologów, znawca munduru polskiego, ale i obcego.
W ojczyźnie nie był doceniany, dopiero po wydarzeniach 1956 odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Pod koniec życia, na rencie, poświęcił się swojej pasji. Zmarł w roku 1981.
Zakończenie wystawy 25 marca przyszłego roku.
darp
