Kaziuki Wileńskie zdążyły się już wpisać w kulturalny krajobraz Poznania, gdyż w tym roku odbyły się po raz 33. Są też coraz większe. Pierwsza, skromna edycja miała miejsce w roku 1944. Kaziuki to tradycyjny jarmark wileński z okazji Dnia Świętego Kazimierza tu przeniesiony do Poznania.
Osią wydarzenia był Orszak Jagielloński, który przeszedł z poznańskiej Fary, gdzie odbyła się msza z udziałem chóry Poznańskie słowiki, poprzez Stary Rynek z przystankiem na schodach Ratusza, na Plac Wolności. Tam ze sceny trębacz odegrał hejnały Wilna i Poznania.
Części historycznej towarzyszył, jak zwykle, jarmark na Placu Wolności, gdzie można było kupić przede wszystkim związane z tym dniem kaziukowe palmy wileńskie, kaziukowe serca i inne kresowe specjały, jak choćby cepeliny. Niestety, nie zabrakło też zwykłej komercji, nijak niezwiązanej z 400 – letnią tradycją.
Publiczność cieszyły występy, między innymi studentów Instytutu Wokalistyki Akademii Muzycznej w Poznaniu, Swarzędzkiej Orkiestry Flażoletowej, zespołu „Wielkopolanie”, polskiego zespołu pieśni i tańca „Solczanie” z Litwy oraz Piotr Kuźniaka, znanego z zespołu „Trubadurzy”
Pierwsze poznańskie edycje Kaziuków odbywały się na płycie Starego Rynku, a początek zawsze stanowiła msza Farze. Z czasem w związku z coraz większą liczba zainteresowanych wydarzeniem główne uroczystości i jarmark przeniosły się na znacznie mniej kameralny Plac Wolności.
Poznańskie Kaziuki są lokalną odsłoną wileńskiego święta, liczącego aż 400 lat tradycji. Wydarzenie łączy społeczność kresową, poznaniaków i turystów, promując dziedzictwo Wilna, polsko-litewską historię Jagiellonów oraz kuchnię i rękodzieło Kresów Wschodnich.
Kaziuki odbywają się dorocznie z inicjatywy poznańskie diaspory wileńskiej – Kresowiaków i ich potomków. Główna role odgrywa to Towarzystwo Miłośników Wilna i ziemi wileńskiej, pragnące podtrzymać, także w Poznaniu, kresowe tradycje.
darp
Zobacz fotoreportaż:
