Historia Doriana Graya – młodzieńca, który oddał duszę, by zatrzymać czas – wciąż przyciąga i porusza. Jego życzenie spełnia się: pozostaje wiecznie młody, a ciężar przemijania przenosi się na portret. Czy jednak daje mu to poczucie spełnienia? A może nieustanna pogoń za pięknem spycha go w przepaść emocjonalnej pustki i bezlitosnego egoizmu wobec innych?
Dorian, coraz bardziej spragniony nowych doznań, zaczyna przekraczać kolejne granice. Moralny kompas przestaje mieć znaczenie, a fascynacja własną niezmiennością popycha go ku czynom pełnym okrucieństwa. Traci ludzką wrażliwość, a jego decyzje ranią – czasem bezpowrotnie – osoby, które pojawiają się na jego drodze. Każdy występek odciska się na obrazie, który z każdym dniem staje się coraz bardziej odpychający. Sam Dorian wciąż pozostaje piękny. Ale nie na zawsze.
W inscenizacji Davida Pountneya akcja libretta zostaje przeniesiona z realiów XIX-wiecznej Anglii do współczesności. Portret zmienia się w fotografię, a świat przedstawiony przypomina przestrzeń mediów społecznościowych – pełną idealnych, przefiltrowanych kadrów, tworzących iluzję bez skazy. Reżyser pokazuje, jak wykreowane obrazy potrafią oszukać zmysły i wpływać na emocje. To zderzenie fikcji z rzeczywistością, w którym wirtualne lajki nierzadko zastępują prawdziwe więzi.
Mechanizmy ludzkiej psychiki, cena realizacji najciemniejszych pragnień, utrata empatii – „Dorian Gray” staje się lustrem XXI wieku. Czy podpowiada, dokąd zmierza odwieczna walka dobra ze złem? To pytanie twórcy pozostawiają widzom.
Opera „Dorian Gray” powstała specjalnie dla Teatru Wielkiego w Poznaniu z okazji 125. rocznicy śmierci Oscara Wilde’a, w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca. Kompozytorką dzieła jest Elżbieta Sikora – artystka od ponad czterdziestu lat mieszkająca we Francji. Po studiach z reżyserii dźwięku i kompozycji w Warszawie rozwijała swoje umiejętności m.in. w paryskiej Groupe de Recherches Musicales, w IRCAM – instytucie założonym przez Pierre’a Bouleza – oraz na Stanford University. Wielokrotnie nagradzana, w 2024 roku otrzymała m.in. wyróżnienie Academie Charles Cros oraz nagrodę Prezydenta Francji za cały dorobek. „Dorian Gray” to jej pierwsza współpraca z poznańskim Teatrem Wielkim.
Projekt został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury, w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca.
mik
